هیئت دلدادگان حضرت زهرا (س ) تبریز
خواستم بگویم، فاطمه دختر خدیجهٔ بزرگ است، دیدم فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه دختر محمد است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه همسر علی است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر حسین است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر زینب است. باز دیدم که فاطمه نیست.
نه، اینها همه هست و این همه فاطمه نیست. فاطمه، فاطمه است
از ذکر علی مدد گرفتیم آن چیز که میشود گرفتیم
در بوته آزمایش عشق از نمره بیست صد گرفتیم
قبل از هر چیز جا داره از دوست گرامی آقا ی علی نژاد تشکر کنم که منو قابل دونست
وبه من این فرصت رو داد تا ادای دین کنم و در مدح و منقبت اهلبیت در وبلاگی که شمیم
بانوی دوسرا خانم حضرت فاطمه زهرا (س) از آن به مشام می رسد هر از گاهی قلم
بزنم اولین پستم را متبرک به نام مادر پهلو شکسته ام می نمایم وتقدیم میکنم
به همه ی دلدادگان حضرت زهرا (س).
طبری در کتاب ((دلائل الامامه)) از زکریا بن آدم نقل کرده است که گفت :
در خدمت امام رضا (ع) بودم که حضرت جواد(ع) را در حالیکه سن شریف او
کمتر از چهار سال بود نزد او آوردند دست خود را بر زمین زد وسر خود را به
طرف آسمان بلند کرد و مدتی در فکر فرو رفت .
حضرت رضا(ع) فرمود:
فدایت شوم درباره چه این قدر فکر می کنی؟
عرض کرد: در آن رفتار زشت وظالمانه ای که با مادرم فاطمه(س) نمودند بخدا
قسم آن دو ظالم را از قبر بیرون می آورم بدن آنها رابه آتش می سوزانم وخاکسترش
را برباد می دهم وآن ها را در دریا سرازیر می کنم .
حضرت رضا(ع) او را در بر گرفتند وبین دو چشمان مبارک او را بوسیدند وفرمودند:
پدر ومادرم بفدایت تو شایسته وسزاوار منصب امامتی .
(برگرفته از کتاب قطره ای از دریای فضائل اهلبیت)